Czym jest dysforia płciowa?

Transpłciowość dotyczy wszystkich osób, które nie identyfikują się z płcią biologiczną, czyli tą, która jest związana z anatomiczną budową. Około szóstego roku życia następuje zakończenie rozwoju tożsamości płciowej. Przyjmuje się, że po tym czasie funkcjonowanie niezgodne ze swoją tożsamością płciową (czyli np. chłopiec „uwięziony” w ciele dziewczynki) jest szkodliwe dla zdrowia psychicznego danej osoby i wymaga interwencji psychologicznej.

Dysforia płciowa oznacza uczucie niezadowolenia, niepokoju i braku dopasowania z powodu rozbieżności płciowej. Związane są z nią duży stres i niepokój wynikający z tego niedopasowania. Występuje w przypadku osób, które nie identyfikują się z płcią, której cechy fizyczne posiadają (np. osoba z penisem, oraz cechami takimi jak np. zarost, które przez społeczeństwo uznawane są za typowo „męskie”, może nie identyfikować się z płcią męską).

Takie emocje wpływają na postrzeganie siebie w społeczeństwie, mogą przyczynić się do rozwoju zaburzeń psychicznych, takich jak depresja lub zaburzenia lękowe. Co istotne, to dysforia płciowa, a nie sama transpłciowość, jest uznawana za jednostkę chorobową- osoby cierpiące na nią, po diagnozie i braku innych przeciwskazań medycznych, zostają poddane leczeniu hormonalnemu oraz korekcie płci, by była zgodna z tą, z którą dana osoba się utożsamia. Transpłciowość nie jest chorobą- diagnozy i pomocy psychologicznej wymaga osoba, której doskwiera cierpienie z powodu bycia transpłciową osobą.
Co ważne, jest to niezwiązane z seksualną stroną psychiczną- poczucie tożsamości płciowej nie jest tożsame z tożsamością seksualną, czyli tym, jaka płeć jest dla nas atrakcyjna seksualnie.

Kiedy zgłosić się do psychologa:

-jeśli czujesz, że Twoja płeć jest odmienna od tej, która została Ci przypisana w akcie urodzenia
-jeśli chcesz poinformować swoich bliskich o swojej tożsamości płciowej, ale nie wiesz w jaki sposób się za to zabrać
-jeśli podejrzewasz, że tożsamość płciowa Twojego dziecka jest niezgodna z biologiczną oraz kulturową płcią (np. jeśli Twoje dziecko przez długi okres czasu wykazuje silną niechęć do swoich cech płciowych)
-jeśli jesteś osobą transpłciową i czujesz się źle psychicznie – np. z powodu społecznej alienacji bądź też odrzucenia przez członków rodziny

Pomoc psychologiczna

Wsparcie psychologiczne może być nieopisaną pomocą w przypadku poczucia dysforii płciowej. Niespełnienie się w przypisanej roli płciowej, poczucie uwięzienia w ciele, które jest niespójne z obrazem siebie danej osoby może mieć realny szkodliwy wpływ na psychiczne zdrowie jednostki. Często wynika też z tego wiele obaw przed wyznaniem prawdy o sobie rodzinie oraz bliskim- dobry psycholog będzie w stanie pomóc w ustaleniu, czy ten moment jest odpowiedni na takie wyznanie, będzie także wspierać w działaniach, które podejmiemy. Będąc osobą transpłciową, warto szukać wsparcia- dobry psycholog pomoże w ustaleniu, czy nasza kondycja psychiczna jest w dobrym stanie, pomoże w „ułożeniu sobie” w głowie swojej tożsamości i oswojeniu się z myślami o swojej płciowości, co może być trudne w przypadku osób pochodzących np. z bardzo konserwatywnych domów. W takiej sytuacji osoba doświadczająca dysforii płciowej może czuć się zagubiona i niepewna siebie- wsparcie dobrego psychologa może pomóc w poukładaniu swojego świata wewnętrznego.

Psycholog, który będzie wspierająco odnosić się do osób transseksualnych, może także pomóc w przypadku rodziców dzieci, które nie utożsamiają się ze swoją płcią biologiczną. Czasem mity dotyczące płci są tak silnie zakorzenione, że rodzicom trudno jest zaakceptować odmienność swoich dzieci. Rozmowa z dobrym psychologiem może być pierwszym krokiem do akceptacji swojego dziecka, a także może pełnić rolę psychoedukacji, w przypadku, gdy rodzic chciałby być wspierający, ale nie wie w jaki sposób to robić.

Warto również zgłosić się do ośrodka psychologicznego, jeśli nasze dziecko przez dłuższy okres (minimum 6 miesięcy) wykazuje silną niechęć wobec cech swojej płci- np. utożsamia się tylko z przeciwną płcią, twierdzi, że jak będzie dorosłe, to będzie kobietą (jeśli
fizycznie jest chłopcem), i odwrotnie. Nie oznacza to oczywiście, że jeśli chłopiec bawi się lalkami, a dziewczynka koparkami, to ich tożsamość płciowa jest zaburzona. Objawy dysforii muszą być na tyle silne i utrzymujące się przez długi czas, że nie ma wątpliwości, co do braku integralności płciowej. Jednakże warto skonsultować sprawę z dobrym psychologiem, który może pomóc w identyfikacji problemu, o ile taki występuje, a także przekaże wskazówki, jak postępować dalej, by dziecko nie odczuwało dyskomfortu.
Wspólne spotkanie rodzica z dzieckiem w gabinecie psychologa może być dobrym sposobem na przekazanie informacji o swojej tożsamości płciowej- psycholog może pełnić rolę mediatora rozmowy, dzięki czemu rodzic będzie mógł oswoić się z nowymi informacjami.

Pomoc psychologiczna w Warszawie

Jeśli poszukujesz pomocy związanej z tożsamością płciową, chcesz znaleźć dobrego psychologa lub psychoterapeutę – zachęcamy do kontaktu z jednym z naszych ośrodków znajdujących się w Warszawie oraz Szczecinie. Nasze centra znajdują się w dogodnych lokalizacyjnie punktach na mapie Warszawy: Ursynów, Gocław, Wilanów, Konstancin- Jeziorna, a także dwa w samym centrum Warszawy. Będziemy mogli pomóc Ci zarówno w formie wsparcia psychologicznego, jak i ewentualnej psychoterapii, która z pewnością pomoże w emocjonalnej stabilizacji, jak i ułatwi utrzymywanie zdrowych relacji z innymi.

Zapraszamy do kontaktu!