Przejadanie się a dokładnie syndrom nocnego jedzenia

Przejadanie się

Przejadanie się, czy inaczej kompulsywne objadanie się, to jedno z zaburzeń odżywiania. Ludzie, którzy cierpią na to zaburzenie, używają jedzenia jako sposobu radzenia sobie z niechcianymi emocjami i stresującymi sprawami. 
< h3 class=”h3″>Przejadanie się, przyczyny występowania 

Tak jak w przypadku większości innych zaburzeń odżywiania, tak i przejadanie się może wynikać z kilku czynników. Wymieniane są między innymi kombinacje czynników biologicznych, psychologicznych oraz społecznych. Kompulsywne objadanie się łączone jest także z występowaniem innych zaburzeń psychicznych. Prawie połowa osób cierpiących na przejadanie się ma także za sobą epizody depresji. Wiele osób, które chorują na to zaburzenie, zwraca uwagę na istotny element. Jest nim bodziec, czyli czynnik, który wywołuje w nich chęć do objadania się. Może to być trudna emocja, np. złość, smutek, lęk. Impulsywne zachowanie i inne psychologiczne problemy także częściej występują w przypadku osób cierpiących z powodu kompulsywnego objadania się.

Zaburzenia odżywiania, włączając w to zaburzenie przejadania się, często pojawiają się u kolejnych pokoleń chorujących. Sugeruje to dziedziczenie genu zaburzenia. Traktowanie jedzenia jako nagrody, przykładanie nadmiernej wagi do jedzenia, traktowanie go jako „pocieszacza” wpływa na kształtowanie się psychiki młodych osób. Obserwując dane zachowania, niejako przejmują oni stosunek do odżywiania. Naukowcy sprawdzają także chemiczne zmiany w obrębie mózgu jako czynnik wywołujący przejadanie się. 

Przejadanie się – objawy

To normalne, że od czasu do czasu każdy zje więcej, niż zwykle. Zjedzenie większej porcji czy też poczucie przejedzenia po świętach z rodziną nie jest jeszcze powodem, by podejrzewać u siebie zaburzenie.

Niepokojące objawy, które mogą wskazywać na zaburzenie przejadania się, to:

– zjadanie dużej ilości pokarmu (większej niż standardowa porcja) w krótkim okresie czasu (około 1-2 godzin) nie rzadziej niż raz w tygodniu przez ostatnie 3 miesiące

– działanie w ukryciu: objadanie się w samotności (może to być późno w nocy, na parkingu w aucie albo w restauracji), wyrzucanie po kryjomu pustych opakowań i tym podobne zachowania

-magazynowanie żywności, przykład: trzymanie paczki czipsów lub ciasteczek w szafkach lub pod łóżkiem 

– utrata kontroli: brak poczucia, że ma się zdolność do kontrolowania ilości jedzenia lub tego, kiedy przestać. Łączy się z poczuciem winy po „ataku” objadania. 

– brak systematycznego planu żywieniowego: jedzenie przez cały dzień lekkich posiłków, czasem rezygnacja z niektórych z nich 

– brak zachowania mającego na celu utratę wagi (ćwiczeń, prowokowania wymiotów, przyjmowania przeczyszczających środków) 

– wzrost wagi, jednak nie zawsze. Nie trzeba mieć nadwagi, b cierpieć na kompulsywne objadanie się. 

Przejadanie się – leczenie

Kompulsywne objadanie się może być leczone za pomocą psychoterapii indywidualnej, psychoterapii grupowej/rodzinnej, a czasem także farmakologii. Pomocny może być także kontakt z psychodietetykiem. 

Przejadanie się

Umów się do specjalisty:

+48 736 00 90 90 Zapisz się online