Hiperseksualność

Czym jest hiperseksualność?

Hiperseksualność u kobiet i satyryzm u mężczyzn to nic innego jak grupa zaburzeń seksualnych,  charakteryzująca się nadmiernym pociągiem seksualnym. Nadmierny popęd seksualny może mieć najróżniejsze przyczyny. Ich właściwe ustalenie oraz podjęcie odpowiedniego leczenia, daje choremu możliwość podniesienia jakości życia, w obliczu choroby. 

Spis treści:

  • Seksualność człowieka
  • Czym jest hiperseksualniość?
  • Hiperseksualność – przyczyny
  • Objawy nadmiernej seksualności
  • Leczenie hiperseksualności

Seksualność człowieka

Seksualność towarzyszy człowiekowi przez całe życie. Obejmuje ona nie tylko stosunki seksualne, ale również identyfikację płciową, rolę płci, erotyzm, pożądanie oraz wydawanie na świat potomstwa. Seksualności doświadczamy w naszych myślach oraz różnego rodzaju fantazjach, a także przeżyciach i w związkach. Człowiek potrzebuje czułości, ciepła i miłości właśnie przez wrodzoną seksualność. Uwarunkowana jest od wielu czynników – biologicznych, społecznych, psychologicznych czy nawet kulturowych i ekonomicznych. Człowiek został stworzony w taki sposób, by cieszyć się z seksualności oraz wszystkiego, co się w niej zawiera. Spełnienie seksualne zaczyna być problemem w momencie, gdy popęd seksualny zaczyna być nadmierny, i przysłania pozostałe dziedziny życia. 

Czym jest hiperseksualność?

Hiperseksualność jest również nazywana uzależnieniem od seksu. Zachowania, które charakteryzują to zaburzenie, to przede wszystkim masturbacja czy odbywanie stosunków seksualnych z przypadkowymi osobami. Te kontakty seksualne pozbawione są uczuć i bliskości emocjonalnej. Osoba hiperseksualna ma problemy z nawiązywaniem relacji z płcią przeciwną oraz z budowaniem związku. Angażuje się w zachowania ryzykowne oraz tworzy krótkotrwałe relacje. Seks traktowany jest przedmiotowo, nie stanowi dla chorego większej wartości. Jednak zaspokojenie popędu staje się wartością nadrzędną, która jest sposobem na rozładowanie emocji. Osoba z tego rodzaju zaburzeniami charakteryzuje się wrogą wręcz postawą wobec przeciwnej płci. Większość osób z tego rodzaju zaburzeniami ma niskie poczucie własnej wartości, atrakcyjności oraz obniżoną samoocenę. Liczne stosunki seksualne oraz sprawdzane się w roli partnera seksualnego, pomagają tylko na chwilę zapomnieć choremu o jego frustracjach. 

Warto wspomnieć o tym, że nie powinno się mylić hiperseksualności z seksoholizmem. Są to dwa różne zaburzenia seksualne. Hiperseksualizm, to jak wspomniano na początku artykułu inaczej nimfomania czy satyryzm w przypadku mężczyzn. Charakteryzuje się zaburzonym podejściem do potrzeb oraz aktywności seksualnej. Seksoholizm z kolei jest uzależnieniem od seksu. Seksoholik może ograniczyć swoje działania do flirtowania czy oglądania pornografii, natomiast osoba hiperseksualna odczuwa przemożną potrzebę dania upustu swoim emocjom, napędzanych przez nadmierny popęd, a dokonać tego może odbywając stosunek seksualny. Zaobserwowano również przypadki hiperseksualnych seksoholików. 

Hiperseksualność – przyczyny

Co leży u podstaw rozwoju hiperseksualności? Istnieje wiele czynników, które mogą mieć większy bądź mniejszy wpływ na wystąpienie tego zaburzenia. Dzieli się je przede wszystkim na przyczyny:

  • organiczne
  • psychiczne

Przyczyny organiczne to nic innego, jak występujące choroby, które mogą zaburzać prawidłowe funkcjonowanie mózgu oraz gospodarki hormonalnej organizmu. W ten sposób mogą wpływać na zwiększenie odczuwania potrzeb seksualnych. Wymienimy tu choroby takie jak:

  • Choroba Alzheimera
  • Autyzm oraz zespół Aspargera
  • Encefalopatie
  • Hiperandrogenizm

Na zwiększenie poziomu libido, mogą wpływać również niektóre przyjmowane leki. Zwraca się uwagę, przede wszystkim na leki zawierające testosteron i sterydy anaboliczne. Poza lekami na nadmierny wzrost libido mają substancje psychoaktywne takie jak kokaina, amfetamina oraz ecstasy. 

Nadmierny popęd płciowy może mieć również przyczyny psychiczne. Hiperseksualność może być wynikiem choroby afektywnej dwubiegunowej, konkretnie występowaniem epizodu manii. Chory jest wówczas zdolny do eksperymentowania w dziedzinie seksu oraz podejmowania ryzykownych zachowań. U przyczyn występowania tego zaburzenia leży niskie poczucie własnej wartości, obniżona samoocena, poczucie niezaradności życiowej, zaburzenia osobowości oraz nieudolność. Zaburzenia w sferze seksualnej powstają również na skutek doświadczeń kazirodczych w przeszłości czy złego doświadczenia w relacji z pierwszym partnerem seksualnym. Podobną przyczyną będzie również wykorzystywanie seksualne w dzieciństwie oraz branie udziału w seksie grupowym w przeszłości. Przyczyn hiperseksualności można doszukiwać się również we wczesnym dzieciństwie, przede wszystkim w przeżytych traumach. Na tego rodzaju zaburzenia może mieć również wpływ surowy model wychowania, w którym dominowały nakazy, zakazy i  kary za najmniejsze nieposłuszeństwo. 

Objawy nadmiernej seksualności

Głównym objawem hiperseksualności jest zwiększony popęd seksualny oraz wszelkie zachowania, które mają na celu jego zaspokojenie. Sytuacja ta staje się problematyczna wówczas, gdy zaczyna powodować dyskomfort psychiczny. Osoba hiperseksualna zaczyna zaspokajać swoje żądze, narażając własne bezpieczeństwo. Nie zwraca również uwagi na to, czy wyrządzi krzywdę innym. Osoba cierpiąca na hiperseksualizm zaniedbuje swoje obowiązki domowe, związane z pracą oraz życiem rodzinnym. Priorytetem okazuje się zaspokojenie żądzy seksualnej, bez względu na konsekwencje. Chory próbuje kontrolować swoje zachowanie jednak bezskutecznie. Odbycie stosunku seksualnego, w pierwszej kolejności pomaga radzić sobie z negatywnymi emocjami, dla chorego nie jest najważniejsze czerpanie przyjemności ze stosunku. Jednak ukojenie jest chwilowe. Negatywne emocje znów narastają, co powoduje kolejne szukanie możliwości odbycia stosunku. 

Chory, niestety musi zdawać sobie sprawę z tego, że zaburzenie to prowadzi do powikłań, które mogą, choć nie muszą wystąpić. Wśród nich, wymienia się zaburzenia psychiczne takie, jak depresja czy zaburzenia lękowe. Skłonność do nadużywania alkoholu, substancji psychoaktywnych czy leków psychotropowych. Osoba hiperseksualna musi liczyć się z możliwością wystąpienia chorób przenoszonych drogą płciową oraz niechcianej ciąży. Mogą pojawić się również problemy finansowe, które wynikną ze skłonności do ryzykownych sytuacji oraz z korzystania z usług seksualnych. 

Leczenie hiperseksualności

Hiperseksualność prowadzi przede wszystkim do utraty kontroli nad własnym zachowaniem w sferze seksualnej. Chory odczuwając coraz większe poczucie winy i wstydu, zaczyna zastanawiać się, jak może nad sobą zapanować. Jest to pierwszy krok do podjęcia leczenia, tego wstydliwego i jakże uciążliwego zaburzenia. Osoba hiperseksualna koniecznie powinna znaleźć się pod opieką lekarza psychiatry oraz psychologa. Forma takiego złożonego leczenia może przynieść zadowalające efekty. Psycholog kierujący się indywidualnym podejściem do pacjenta, będzie mógł dobrać właściwy rodzaj terapii. Wszystko zależy od tego, co przyczyniło się do powstania problemu z nadmiernym libido u pacjenta. Chory poddając się równocześnie leczeniu farmakologicznemu, jest w stanie uzyskać bardzo zadowalające efekty leczenia. Choć choremu nie daje się gwarancji na całkowite wyzdrowienie, to z całą pewnością połączenie farmakoterapii oraz psychoterapii, jest w stanie zminimalizować do minimum objawy związane z chorobą. 

Rodzaje psychoterapii

Jak już wspomniano, bardzo ważnym elementem leczenia jest właściwy wybór psychoterapii. Jej celem jest pomoc choremu w zrozumieniu własnych myśli o raz motywów. Dzięki temu chory lepiej rozumie swoje własne zachowania i może mieć nad nimi kontrolę. Jedną z głównych przyczyn wystąpienia zaburzenia, jest niskie poczucie własnej wartości oraz obniżona samoocena. Podczas terapii, chory zmienia postrzeganie siebie na bardziej pozytywne. Istnieje kilka rodzajów terapii, które mogą być zastosowane wobec chorego, oto niektóre z nich:

  1. Terapia poznawczo-behawioralna – Ten rodzaj terapii pomoże chorej osobie przede wszystkim zapanować nad lękiem, niepokojem oraz stresem. Pacjent z czasem nauczy się rozpoznawać negatywne zachowania oraz zamieniać je na dobre i pozytywne
  2. Terapia grupowa – Taka terapia daje osobie chorej możliwość, uczyć się radzenia z problemem od osób borykających się z podobnymi zachowaniami. Ponadto pacjent rozwija umiejętności interpersonalne. 
  3. Psychoterapia rodzinna – Polecana zwłaszcza tym, którzy zaniedbali swoje życie rodzinne. Jeśli osoba hiperseksualna ma partnera małżeńskiego i dzieci, może okazać się, że pomocy psychologicznej będą potrzebować wszyscy. 

Pomoc psychiatry oraz psychologa w walce z tego rodzaju zaburzeniem jest nieoceniona. Chory choćby chciał i próbował, nie jest w stanie samodzielnie uwolnić się z nałogu. Dzięki specjalistom, którzy otoczą profesjonalną opieką całą rodzinę, walka z objawami choroby może okazać się bardzo skuteczna. W ten sposób cała rodzina podniesie swój komfort życia, nie tylko osoba uzależniona. 

hiperseksualność

Umów się do specjalisty:

+48 736 00 90 90 Zapisz się online