Blog

Pierwsze artykuły już wkrótce!

Czym jest psychoterapia!

Czym jest psychoterapia?

Na temat psychoterapii istnieje wiele mitów i uprzedzeń. Wiele osób obawia się skorzystania z tej formy pomocy, ponieważ nie do końca wie, czego może się spodziewać. Przykłady w kulturze popularnej, filmach, serialach czy powieściach, czasem tylko jeszcze bardziej komplikują sprawę, gdyż nie zawsze te odwzorowania są wierne rzeczywistej pracy psychoterapeutów.

Psychoterapia warszawa jest spotkaniem osoby, która doświadcza pewnego rodzaju osobistego cierpienia z terapeutą, który oferuje jej swoje zaangażowanie i stwarza takie warunki, które pomogą wprowadzić trwałe zmiany w życiu i zmniejszyć odczuwane cierpienie. Razem z klientem analizuje jego sytuację życiową, doświadczane problemy i trudności. Wspólnie poszukują możliwych przyczyn tych problemów, poprzez odwoływanie się do przeszłych  życiowych doświadczeń, historii życia. Wreszcie: pracują nad zwiększaniem kompetencji klienta do rozwiązania jego problemów, m.in. poprzez poszukiwanie nowych sposobów myślenia, postrzegania siebie i świata, reagowania.

Niestety, psychoterapeuta nie jest czarodziejem. Niektóre osoby, które trafiają na terapię oczekują magicznych sztuczek , które sprawią, że ich życie w mgnieniu oka zmieni się, nabierze barw i wartości. Tymczasem największa magiczną mocą, jaką dysponuje psychoterapeuta, jest umiejętność słuchania klienta i usłyszenia tego, co jest najważniejsze i najbardziej kluczowe do tego, żeby dokonać zmian w jego życiu. Pomaga dostrzec i rozpoznać dotychczasowe wzory zachowań, które powtarzane do dziś, szkodzą albo powstrzymują od rozwoju.  Pomaga uporządkować życiowe doświadczenia w spójną i logiczną opowieść.

Aby jednak jakakolwiek zmiana mogła zajść w gabinecie terapeuty, konieczne jest zaangażowanie klienta. Największą magią jest jego wiara w to, że może coś zmienić i chęć, żeby to faktycznie zrobić.

Psychoterapia wymaga czasu i cierpliwości. Rozplątywanie zawiłych ścieżek własnej przeszłości może być trudnym i żmudnym zadaniem. Podobnie wyczerpujące może być wprowadzanie zmian w obecnym życiu, krok po kroku. Nie każda sesja terapeutyczna będzie wprowadzała klienta w dobry nastrój, nie wszystkie zmiany od razu będą dawały zadowolenie. Niektóre postępy  można oceni ć dopiero z perspektywy czasu.

5 powodów do rozpoczęcia psychoterapii

5 powodów do rozpoczęcia psychoterapii

Pokutuje mit, że psycholog warszawa pomaga tylko osobom, które cierpią na poważne zaburzenia psychiczne, zdiagnozowane choroby. Tymczasem psychoterapia może przynieść korzyści także w sytuacjach mniej oczywistych. Poniżej prezentujemy kilka przykładów.

  1. Nic nie działa

Czujesz się źle i próbowałeś już wszystkiego, żeby temu zaradzić. Brać się w garść, odpoczywać, odwracać uwagę od kłopotów. Zwierzałeś się innym, słuchałaś dobrych rad. Próbowałeś poprawiać sobie nastrój na wszystkie znane ci sposoby, nie martwić się, racjonalnie tłumaczyć, że wszystko jest ok. Ale nadal nie jest ok. I pozostała tylko bezradność.

 

  1. Jest inaczej

Coś się zmieniło. Trudno nawet dobrze określić, co. Ale nagle wszystko, co kiedyś było ważne, przestało takim być. To co sprawiało radość, jest obojętne. Wszystkie plany i cele wydają się być głupie i bez znaczenia. Może to jeszcze nie są objawy depresji, ale życie na pewno straciło swój smak.

  1. Nic nie zadowala

Na pierwszy rzut oka wszystko jest w porządku.  Może w pracy nie jest idealnie, ale udaje nam się spełniać wymagania i nawet odnosić jakieś sukcesy. Dogadujemy się z rodziną. Mamy przyjaciół. A jednak coś nie pozwala nam odczuwać zadowolenia z tego, co mamy. Ciągle czegoś brak i nie można tego braku niczym załatać.

  1. Nie możesz robić tego, czego chcesz

Mniej więcej wiesz, czego pragniesz od życia i wiesz, jak miałoby wyglądać. A jednak ciągle coś cię powstrzymuje od tego, żeby wziąć los w swoje ręce. Jesteś coraz bardziej rozgoryczony i rozczarowany. Wiesz, na jaki szczyt chcesz się wdrapać, wiesz jak, ale nie możesz zrobić ani jednego kroku naprzód.

  1. Nie rozumiesz swoich emocji

Budzisz się i już od rana czujesz napięcie, ogarnia cię nieuzasadniona irytacja. Wszystko wyprowadza cię z równowagi, złość zaburza widzenie. Albo: odpoczywasz po pracy, spokojnie siedzisz na kanapie i oglądasz telewizję, gdy nagle serce zaczyna ci bić z prędkością światła, ręce drżą. Ogarnia cię blady strach, a wokół przecież nie ma nic strasznego.

Albo: smutek odbiera ci energię. Walczysz ze łzami i ściśniętym gardłem. Przytłacza się smutek, nie wiadomo skąd.
Jeżeli rządzą tobą emocję, których pochodzenia nie jesteś w stanie odkryć, spotkanie z psychoterapeuta warszawa może być pierwszym krokiem do zrozumienia tego, co się dzieję.

Cele psychoterapii

Cele psychoterapii

Uniwersalność psychoterapii polega na tym, że może przynieść korzyści wielu ludziom, niezależnie od tego, jak różne są ich strapienia i kłopoty. Psycholog warszawa jest w stanie udzielić takiej pomocy, jakiej oczekują osoby, które trafiają do jego gabinetu. Niezależnie od tego, jak różna może być ich sytuacja wyjściowa i oczekiwane przez nich zmiany.

Główne zadania psychoterapii to:

  1. Leczenie zaburzeń psychicznych

To najbardziej rozpowszechniona w społecznej świadomości forma pracy psychoterapeutycznej. Dotyczy pomagania osobom, które zmagają się z m.in. depresją, zaburzeniami lękowymi, zaburzeniami osobowości. Leczenie depresji i innych chorób polega na łagodzeniu objawów i zapobieganiu nawrotom. Czasem zajmowanie się objawami choroby jest tylko jednym z pierwszych etapów psychoterapii. Może się okazać, iż sama choroba jest wtórna i przyczyny życiowych trudności należy szukać głębiej, niż tylko  samym zaburzeniu. Ważne jest także, aby wzmacniać umiejętności rozpoznawania objawów choroby i reagowania na nie w sposób najbardziej konstruktywny, co może się przydać w przyszłości.

  1. Pomoc w radzeniu sobie z niektórymi  zjawiskami psychologicznymi

Na funkcjonowanie psychiczne człowieka wpływają nie tylko choroby, ale i inne zjawiska, które choć same nie zasługują na miano zaburzeń, to jednak w sposób dotkliwy są w stanie utrudniać codzienne życie. To między innymi: uporczywe deprecjonowanie siebie, chroniczny brak energii życiowej, przytłaczające stany emocjonalne (lęk, smutek)  czy wewnętrzne. Z pomocą psychoterapeuty możliwe jest zwiększenie kompetencji do tego, żeby radzić sobie z takimi trudnościami. Z kolei terapia dla par może być także odpowiedzią na powtarzające się trudności w relacjach interpersonalnych.

  1. Samorealizacja

Z tradycji psychologii humanistycznej wywodzi się podejście, które koncentruje się nie na trudnościach i deficytach człowieka, ale na pozytywnych siłach, w które jest wyposażony. Rozpoznanie osobistych zasobów i nauka korzystania z nich pozwalają na osiągnięcie zadowolenia z siebie i swojego życia, wykorzystanie w pełni swojego potencjału. Aby to osiągnąć, istotne jest żeby człowiek sam mógł być dla siebie źródłem wsparcia. Hasła takie jak „pokochaj siebie” czy „bądź swoim najlepszym przyjacielem” mogą się wydawać wyświechtane i banalne, ale nie da się zaprzeczyć ich niebagatelnemu znaczeniu dla dobrostanu człowieka i jego zdrowia psychicznego. Psychoterapia uczy, jak wykorzystać swoją siłę zarówno do tego, by doceniać siebie, nie oceniać zbyt surowo, ale też aby w odpowiednim momencie móc też skonfrontować się z adekwatną, konstruktywną krytyką i dzięki temu wprowadzać korzystne zmiany.

Rodzaje psychoterapii

Rodzaje psychoterapii

W końcu zapadła decyzja: tak, potrzebuję psychoterapeuty, chcę poszukać pomocy, zmienić coś w swoim życiu. I co dalej? Zaczynają się poszukiwania odpowiedniego specjalisty. I tu mogą pojawiać się problemy. Określenia, którymi posługują się psychoterapeuci, dla wielu osób są niezrozumiałe. Mimo opisu metod pracy, nadal nie wiadomo, czego się spodziewać. Dlatego  przygotowaliśmy zestawienie najpopularniejszych rodzajów psychoterapii, z krótkim wyjaśnieniem, co oznaczają.

Psychoterapia poznawczo-behawioralna

Specjaliści z tej dziedziny koncentrują się przede wszystkim na tym, co najbardziej dostępne w przeżyciach klienta: jego myślach i przekonaniach. Wychodząc z tego punktu, pokazują w jaki sposób zmieniając swój sposób myślenia o sobie i o świecie, jesteśmy w stanie zmienić nasze postępowanie. Terapeuta poznawczo-behawioralny będzie wiedział jak pomóc osobie w depresji albo zaburzeniami lękowymi (np. ataki paniki, fobie). Taką terapię najłatwiej porównać do procesu nauki nowych umiejętności, które pozwolą nam zmienić swoje nawyki i nieefektywne sposoby reagowania w różnych życiowych sytuacjach.

Psychoterapia psychodynamiczna

Jeżeli psychoterapia poznawczo-behawioralna koncentruje się na tym, co klientowi doskwiera tu i teraz, w jego codziennym życiu, to psychoterapia psychodynamiczna odwrotnie: stara się dotrzeć jak najgłębiej, odkryć najbardziej skrywane i niedostępne nam na co dzień rejony naszej psychiki. W tego rodzaju terapii możemy się spodziewać dogłębnej analizy naszego życia, przeszłości, relacji z innymi ludźmi i samym sobą, tego wszystkiego co oczywiste i tego, co bardziej symboliczne (np. dostępne nam w snach).

Psychoterapia systemowa

Przede wszystkim koncentruje się na systemie rodzinnym. Człowiek nie istnieje w próżni, lecz w pewnej grupie społecznej, dlatego jakiekolwiek zmiany wymagają nie tylko zrozumienia siebie, ale też zrozumienia dokładnie całego systemu w którym funkcjonuje. W trakcie terapii analizuje się powiązania i zależności rodzinne, zwracając uwagę na to, jaką role pełnią poszczególni członkowie rodziny, jak ich zachowania wpływają na pozostałych. Psychoterapia systemowa jest skuteczna m.in. jako psychoterapia dzieci, czy psychoterapia dla par.

Psychoterapia integracyjna

Psychoterapeuta integracyjny w swojej pracy wykorzystują szeroki wachlarz metod i technik pracy terapeutycznej. W zależności od klienta, jego oczekiwań i potrzeb, dobierają najlepsze metody pracy. Stosują zarówno elementy terapii poznawczo-behawioralnej, psychodynamicznej ale też np. mniej popularnej w Polsce psychoterapii egzystencjalnej, która koncentruje się nie tylko na poszukiwaniu rozwiązań bieżących trudności jakich doświadcza klient, ale też zajmuje się wspieraniem go w odkrywaniu sensu życia, poszukiwania wolności czy radzeniu sobie z lękiem przed śmiercią.

Dorosłe relacje z rodzicami

Podporządkowany buntownik

Jednym z tematów, z którym często styka się psychoterapeuta jest kwestia dojrzałości i dorosłości. Czasem niezależność od rodziców w dorosłym życiu jest tylko pozorna. Może się okazać, że choć mieszkamy osobno, jesteśmy niezależni finansowo, mamy własną karierę zawodową  i życie osobiste, to jednak cały czas niewidzialna nić łączy nas z naszymi rodzicami, niczym smycz o dużym zasięgu.

Kiedy myślimy o podporządkowywaniu się, to przede wszystkim mamy przed oczami obraz kogoś, kto jest na każde skinienie swoich rodziców, wypełnia ich wszystkie polecenia, prośby i zachcianki. Albo kogoś, kto nie jest w stanie podjąć żadnej decyzji bez konsultacji z rodzicami. Ale zależność może mieć również zupełnie inne, bardziej przewrotne oblicze.

Jedną z mniej oczywistych form zależności jest bunt. Zazwyczaj uznajemy, że ktoś, kto sprzeciwia się obowiązującym zasadom, robi im na przekór, żyje wbrew obowiązującym normom, jest osobą wybitnie niezależną i indywidualną. Jednak nie zawsze tak musi być. Jeżeli nie robimy tego, na co chcemy, tylko ciągle robimy coś przeciw – to nie jesteśmy do końca wolni. Jeżeli budujemy nasze dorosłe życie w opozycji do życia naszych rodziców albo ich oczekiwań, to tak naprawdę nadal pozostajemy pod ich silnym wpływem.

Jeżeli w dzieciństwie mieliśmy poczucie, że rodzice chcieli nas sobie podporządkować, naszym sposobem radzenia mógł być kontratak: sprzeciwianie się i buntowanie. Jednak mimo zewnętrznej warstwy siły i dominacji, buntownikom towarzyszą takie same przekonania, co innym osobom podporządkowującym się: że są nieważni, że są nieudacznikami. Psycholog warszawa może pomóc nam odkryć, co skrywa nasz bunt.

Prawdziwa, dojrzała wolność to pozwolenie sobie na bycie takimi, jakimi chcemy być, na podejmowanie decyzji w oparciu o nasze własne potrzeby, upodobania. Niezależnie od tego, jaka jest opinia innych – w tym przypadku rodziców – na ten temat. A więc jeżeli najważniejsze jest dla nas żebyśmy na pewno byli inni niż matka czy ojciec – to nadal brak w naszym życiu wolności. Nadal, mimo naszej metrykalnej dorosłości, zachowujemy się jak dzieci, które nie mogą się uwolnić od wpływu najważniejszych osób w ich życiu.

Rola rodziców zmienia się, kiedy dzieci dorastają. Często obu stronom jest trudno to zaakceptować i trudno jest odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Zwłaszcza, jeżeli przyzwyczajeni jesteśmy do podporządkowania się i zależności. Dopóki nie zaczniemy podejmować decyzji bez rozpatrywania ich w kontekście naszych rodziców, nadal będziemy wspólną nicią spętani. Nasza dorosłość i dojrzałość może być pozorna, nadal naszym życiem kierować będzie uwięziony w nas nastolatek, w nieskończoność uciekający przed dominacją. Czasem dopiero psychoterapia pomoże nam się uwolnić.

Pułapka rozwiązywania problemów przez działanie

Pułapka rozwiązywania problemów przez działanie

Jednym z najbardziej popularnych sposobów radzenia sobie z problemami psychicznymi, jest przejście w „tryb działania”. Polega to na tym, że napotkawszy jakąś trudność, chcemy jak najszybciej sobie z nią poradzić. Staramy się wymyśleć skuteczne sposoby wyjścia z tej sytuacji, jak poradzić sobie z depresją zmienić to jak się czujemy, zmienić coś w sobie, w swoim stylu życia itp.  Wydaje nam się, że dzięki umiejętności krytycznego i analitycznego myślenia jesteśmy w stanie rozwiązać dręczące nas zmartwienia i wątpliwości. Tak samo jak zdolność analizy pozwala nam rozwiązywać skomplikowane problemy zewnętrzne np. w naszej pracy, oczekujemy, że będzie tak samo skuteczna przy problemach wewnętrznych. Niestety, nie jest to takie proste.

W przypadku nastrojów, często polega to na tym, że koncentrujemy się na tym jak powinniśmy się czuć w danej chwili, jak powinniśmy się zachowywać. Jednak gdy pomyślimy sobie: „To piękny dzień, świeci słońce. Powinienem być szczęśliwy!” efekt będzie raczej odwrotny od zamierzonego. Racjonalne argumenty nie mają siły przebicia, jeżeli chodzi o nasze uczucia. Nie jesteśmy w stanie logiką i perswazją przekonać się do tego, żeby czuć coś, czego nie czujemy.

Kiedy nasz tryb działania okazuje się nieskuteczny, wpadamy w pułapkę krytyki i oskarżeń – Co jest ze mną nie tak? Dlaczego z niczym sobie nie radzę? Wydaje nam się, że jesteśmy nieskuteczni, podczas gdy tak naprawdę, po prostu korzystamy ze złej strategii. W przypadku depresji, czy innych zaburzeń nastroju, to nie działanie jest nam potrzebne.

Umysł w trybie działania nam nie odpuszcza, gdyż według niego najważniejszą sprawą jest rozwiązanie naszych trudności, wszystko inne schodzi na drugi plan. Próbujemy sobie pomóc, w nieskończoność roztrząsając naszą sytuację. W efekcie możemy na długi czas utknąć w nastroju, z którego tak bardzo próbujemy się wydostać.

Wielu ludzi wierzy, że za pomocą swoich rozmyślań będą w stanie w końcu  zrozumieć „dlaczego mi się to przydarza?” i dzięki temu się wyleczyć. Tymczasem, te ciągłe rozmyślania to mogą być objawy depresji, są częścią całego problemu, a nie jego rozwiązaniem.

Psychoterapeuta pomoże nam wyrwać się z tego błędnego koła. Pokaże nam, że zamiast trybu działania, o wiele lepiej w kwestiach naszych uczuć sprawdza się tryb bycia. Nie chodzi o to, żeby za wszelką cenę pozbyć się trudnych dla nas uczuć i nastrojów, bo to jest niemożliwe. Ważne jest żeby ich doświadczać i akceptować.

Myśli i uczucia w depresji

Myśli i uczucia  w depresji

Smutek przeradza się w depresje wtedy, gdy zamienia się w strumień raniących negatywnych myśli i uczuć. Często traktujemy uczucia, jako skutek depresji. Tymczasem tak naprawdę bywają one punktem wyjścia. Pojawienie się smutku jest początkiem całego cyklu złego nastroju, który wzmacniany jest przede wszystkim przez nasze oceniające, krytyczne myśli, które się pojawiają pod jego wpływem. Niekończąca się lista wyrzutów, pretensji i oskarżeń, które kierujemy  stronę samych siebie.

  • Dlaczego się tak wszystkim przejmuję?
  • Coś ze mną nie tak, jestem gorszy, uszkodzony. 
  • Dlaczego inni jakoś sobie radzą, a mi nic nie wychodzi?
  • Jestem ciężarem dla mojej rodziny.

Problemem nie jest to, że czasami czujemy się smutni i nieszczęśliwi – to naturalna część naszego życia. Problemem są negatywne poglądy na swój temat, które dochodzą wtedy do głosu i przejmują kontrolę nad nami. Działa tu pewien sposób funkcjonowania naszego umysłu, który uruchamia się automatycznie, nawet nie zdajemy sobie z tego sprawy. Leczenie depresji wymaga zmiany tego sposobu działania.

Terapia depresji daję nam okazję żeby przyjrzeć się temu,  jak działa błędne koło depresji. Jak nasze myśli i uczucia wpływają zwrotnie na siebie i jakie to ma konsekwencja dla naszego zachowania. To jest ważne nie tylko dlatego, że pomoże nam uporać się z naszym aktualnym stanem. Ale zmiana naszych nawykowych schematów myślenia jest niezbędna również dla tego, żeby zapobiec nawrotom depresji w przyszłości.

Jeżeli jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że reagujemy depresją nawet na niewielkie, z pozoru nieznaczące zdarzenia, to bardzo łatwo nam będzie wrócić z powrotem na znane tory. Nawet niewielki żal albo smutek będzie uaktywniał połączenia nerwowe charakterystyczne dla naszego przeżywania i radzenia sobie z depresja. Dzieje się tak dlatego, że pod wpływem nastroju możemy wywoływać wspomnienia przeszłych sytuacji, kiedy czuliśmy się podobnie. Lekka zmiana nastroju wyzwala stare wzorce, które powstały w okresie gdy faktycznie byliśmy nieszczęśliwi, samotni, smutni, przerażeni, niezrozumiani, opuszczeni, niedocenieni i nie potrafiliśmy sobie z tym poradzić, np.  dzieciństwie. Musimy więc sobie poradzić nie tylko z aktualnym smutkiem, ale i całym bagażem cierpienia z naszego wcześniejszego życia. Jeżeli jedynym znanym sposobem jest reakcja depresyjna, to będzie nam trudno ją powstrzymać.

Podczas terapii zmianie ulegną te nasze nawykowe reakcje na zmiany naszego nastroju. Psychoterapeuta warszawa nauczy nas odróżniać, kiedy reagujemy adekwatnie do rzeczywistości, a kiedy nasze reakcje uwarunkowane są wydarzeniami i wspomnieniami z przeszłości. Dzięki temu powiększy się nasz repertuar sposobów radzenia sobie – nie tylko w znany nam, depresyjny sposób, ale bardziej konstruktywnie, co przełoży się na naszą odporność na depresję w przyszłości. Między innymi dlatego psychoterapia jest równie cenna w leczeniu depresji jak farmakoterapia.

Uważność w leczeniu depresji

Uważność w leczeniu depresji

Uważność (z ang. mindfulness) może być lekiem na smutki codziennego życia. To sposób zapanowania nad zalewającymi nas myślami i stanami emocjonalnymi. Ćwiczenia z uważności to tak naprawdę ćwiczenia z akceptacji – tego kim jesteśmy i jacy jesteśmy w danym momencie naszego życia.

Uważność pomaga okiełznać najbardziej niespokojny umysł. Dzięki temu doskonale sprawdza się także jako metoda wspierająca leczenie depresji. Osoby, które stosowały trening uważności są bardziej odporne na nawroty depresji w przyszłości.

Tym co najgorzej na nas wpływa w fazie obniżonego nastroju, nie jest ten nastrój lecz to, jak na niego reagujemy. Nasze nawykowe sposoby radzenia sobie z bólem i cierpieniem często nie tylko są nieskuteczne, ale wręcz wciągają nas w błędne koło jakim jest depresja. Próbując pozbyć się złego nastroju najczęściej staramy się odwrócić uwagę od naszego smutku, nie myśleć o nim. Im bardziej jednak staramy się o czymś nie myśleć, tym bardziej odwrotny może być skutek. Zróbcie eksperyment i spróbujcie w tej chwili nie myśleć o białym niedźwiedziu. Samo wydanie sobie takiego umysłowego polecania od razu wywołuje wyobrażenia i obrazy związane z tym, o czym myśleć nie chcieliśmy.

Także próby odkrycia przyczyn naszego przygnębienia niekoniecznie przyniosą nam ulgę. Takie drążenie i rozmyślanie jest częścią tego samego mechanizmu negatywnych myśli, który wpędza nas jeszcze głębiej w otchłań smutku i rozpaczy. W zastanawianie się nad przyczynami naszego stanu pomoże nam specjalista, psychoterapeuta warszawa. Sami możemy sobie zaszkodzić niekończącymi się samooskarżeniami i rozpamiętywaniem swoich porażek.

Zamiast blokowania emocji i ciągłych rozmyślań – uważność proponuje nam, żeby nie wybiegać myślami ani w przeszłość ani  przyszłość, tylko skupić się na chwili obecnej. Jak to zrobić?

Najprostsze ćwiczenia uważności polegają na koncentracji na oddechu. Przez określoną ilość czasu (np. 10 min) staramy się zwracać uwagę tylko na nasze cielesne doznania. Na brzuch i klatkę piersiową unoszące się podczas wdechu i opadające podczas wydechu. Wszelkie myśli, które się pojawiają, traktujemy jako zdarzenia, którymi się nie musimy zajmować. Są naturalna aktywnością naszego umysłu, muszą się w nim pojawiać, ale to nie oznacza, że wymagają naszej reakcji. Obserwujemy je jak chmury sunące po niebie, które pojawiają się i znikają, jedna po drugiej. A my niezmiennie trwamy i jedyne co zajmuje naszą uwagę to nasz oddech.

Uważność nie jest relaksacją. Nie gwarantuje nam, że podczas ćwiczeń będziemy odprężeni i spokojni. Czasem skonfrontowanie się z tym, jak czujemy się w danej chwili – jak bardzo jesteśmy spięci, jak bardzo jest nam smutno, jak wiele w naszej głowie przykrych myśli – może być trudne. Chodzi o to, żeby nauczyć się akceptować nasze różne stany, dostrzegać ich naturę i zmienność. Nie odcinamy się od siebie i ode swoich uczuć, ale uczymy się, jak być z nimi.

Więcej ćwiczeń i metod praktykowania uważności można znaleźć w publikacjach poświęconych tej tematyce, m.in. „Praktyka uważności dla początkujących” albo „Świadomą drogą przez depresję” Jona Kabat-Zinna.

Jak wybrać psychoterapeutę Warszawa

Przed podjęciem terapii mamy mnóstwo wątpliwości, pytań, zastanawiamy się jak wizyty będą wyglądały, co będzie od nas oczekiwane. Pośród tych pytań jednym z ważniejszych jest to, w jaki sposób i jakiego psychoterapeutę wybrać. W poniższym artykule opiszę w jaki spoób możemy pomóc sobie w doborze odpowiedniej osoby, która będzie nam towarzyszyła przez najbliższy okres w naszym życiu.

Wiek psychoterapeuty

Wiele pacjentów wybierając swojego psychoterapeutę zaczyna poszukiwania sugerując się wiekiem terapeuty. W tym miejscu dobrze jest się zastanowić jakiej osoby oczekujemy, czy swobodniej czujemy się rozmawiając z osobami w podobnym wieku, czy potrzebujemy kogoś starszego czy zaakceptujemy terapeutę, który jest od nas dużo młodszy. Często spotykam się z zaskoczeniem ze strony starszych ode mnie pacjentów, którzy pytają się o mój wiek, doświadczenie i o to jak ja taka młoda mogę im w ich problemach pomóc, co ja mogę wiedzieć o życiu. W takich momentach często porównuję pracę psychoterapeuty do pracy np. ortopedy, Czy ortopeda musiał mieć złamaną rękę aby pomóc nam poskładać naszą? Wydaje mi się , że raczej takiego oczekiwania nie mamy. Na świecie znajdzie się mnóstwo wspaniałych terapeutów, którzy dopiero ukończyli swoją edukację i dla równowagi znajdziemy mniej efektywne osoby, które są znacznie starsze i bardziej doświadczone. Najkorzystniejsze dla pacjenta jest podejmowanie decyzji na podstawie tego jakie ma oczekiwania wobec terapeuty i przy kim będzie się komfortowo czuł.

 

 

Jak wybrać psychoterapeutę II

Poprzednim wpis miał być pojedynczym wpisem. Postanowiłam każde kryteria wyboru opisać w oddzielnym artykule, tak aby wpisy były jak najbardziej szczegółowe. Kolejnym aspektem, który Warto wziąć od uwagę jest doświadczenie psychoterapeuty. Bardzo często w naszym gabinecie psychoterapia Wilanów pytają nas osoby, które chcą zapisać się na psychoterapię

Doświadczenie

Jakie doświadczenie powinien posiadać psychoterapeuta aby móc nam pomóc? Przeważnie psychoterapeuta rozpoczyna swoją przygodę od staży w gabinetach psychoterapeutycznych, oddziałach dziennych lub szpitalach psychiatrycznych. Warto zwrócić uwagę na to ile czasu faktycznie poświęcił na swoją praktykę prywatną. Dzięki temu uzyskamy bardziej obiektywną ocenę przy wyborze terapeuty. Cenne może być również to czy specjalizuje się w konkretnym zaburzeniu. Są psychoterapeuci, którzy wybierają węższa specjalizację, w której kierunku robią dużo dodatkowych szkoleń i dzięki czemu mogą być bardziej skuteczni. W naszym gabinecie psychoterapeuta Wilanów chętnie doradzimy Państwu wybór terapeuty, również z uwzględnieniem jego doświadczenia.